Hiphop. Een muziekgenre waar vooral veel mannen in te vinden zijn. Toch is er de laatste jaren steeds meer aandacht voor vrouwen in deze scene. Vooral in Amerika zijn er in de afgelopen jaren veel vrouwelijke artiesten bijgekomen. Twee bekende voorbeelden zijn Nicki Minaj en Cardi B. Deze vrouwen zijn met hun muziek regelmatig terug te vinden in wereldwijde hitlijsten. Dit succes werd onlangs ook bekroond: in februari 2019 won Cardi B als eerste vrouwelijke artiest een Grammy voor haar solo-act in dit genre.

Voordat dit soort successen konden worden bereikt, moest er eerst ruimte worden gecreëerd voor vrouwen in de hiphopwereld. Voordat vrouwen hun plek opeisten, werden zij in de hiphopscene gemarginaliseerd. Mannen, die hiphop domineerden in de jaren ’80 en ’90, waren in hun teksten grof en provocatief over vrouwen. Vrouwen dienden in dit genre lange tijd enkel als seksobject en werden in hits regelmatig aangeduid als slet of hoer.

Een van de weinige vrouwen die ondanks de focus op vrouwelijke seksualiteit toch een onderdeel wist uit te maken van hiphop in die tijd, is MC Lyte. MC Lyte is de eerste vrouwelijke hiphopartiest die een soloalbum uitbracht, in 1988. Hiermee zette ze niet alleen zichzelf op de kaart, maar maakte ze het met haar album voor andere vrouwen ook mogelijk om onderdeel uit te gaan maken van deze door mannen gedomineerde scene. In 1993 werd “Ruffneck’” een van haar singles, genomineerd voor een Grammy voor de beste rapsingle. Hiermee werd MC Lyte de eerste vrouwelijke MC die een Grammy-nominatie op haar naam kon zetten. Lees op uDiscoverMusic meer over de opkomst van vrouwen in de hiphopscene.

Een andere vrouw die een belangrijke rol heeft gespeeld in de opkomst van vrouwen in de hiphopwereld is Lil’ Kim. Door zich verbaal op dezelfde manier als mannen te presenteren, wist ze de aandacht op te eisen en te verleggen naar een andere visie op vrouwen. Zij bracht in 1996 haar eerste soloalbum uit en maakte de ‘hoer’ uit hiphopliedjes, tot een vrouw die sterk in haar schoenen staat en niet afhankelijk is van een man. Toch werd zij ondanks deze verschuiving nog steeds wel gezien als sekssymbool, voornamelijk vanwege de kleding die zij droeg. Achteraf wordt gezegd dat dit laatste niet haar eigen keuze was, maar dat dit vooral te danken is aan de mannelijke producers en rappers met wie zij werkte. Denk hierbij aan bijvoorbeeld The Notorious B.I.G. en “P. Diddy” Combs. In het boek Gendered (re)visions: Constructions of Gender in Audiovisual Media van Gymnich en Ruhl is hier meer over te lezen.

Nu Cardi B als eerste vrouwelijke artiest een Grammy voor een solo-act in dit genre heeft gewonnen, lijkt de verschuiving in de scene een mijlpaal te hebben bereikt. De scene die ooit geregeerd werd door mannen, moet nu steeds meer ruimte maken voor vrouwen. Hoewel deze verandering in Amerika dus al langer gaande is en ook zijn vruchten afwerpt, is deze verandering in Nederland minder zichtbaar. Buiten Latifah en I am Aisha zijn er in Nederland niet veel bekende vrouwelijke hiphopartiesten.

Sarah Maria Elvira (26) die al jaren in de muziek werkt op internationaal gebied en ook met grote artiesten in de hiphopscene heeft gewerkt, vindt dat Nederland erg achterloopt op het gebied van verandering en meer acceptatie van vrouwen in de scene. Als European Music Executive bij het wereldberoemde Amerikaans label EMPIRE werkte zij zelf met nieuwe hiphoptalenten, waaronder veel vrouwen.
Nadia Kellouh (24), die in de Nederlandse muziekindustrie werkzaam is, is van mening dat vrouwen in Nederland nog niet de aandacht krijgen die ze verdienen. Vanuit haar baan als A&R bij Rotterdam Airlines werkte zij tot voor kort met artiesten van het label aan hun carrière. Ondanks de aanwas van nieuw vrouwelijk talent, werkte zij slechts met één vrouw samen, omdat Rotterdam Airlines verder geen vrouwen onder contract heeft staan.

In het onderstaande item gaan Sarah Maria Elvira en Nadia Kellouh in gesprek met Amber van Rijswijk en Lukie Hamelink over de veranderende positie van vrouwen in de hiphopscene.