Afgelopen weekend stond 1 juni in het teken van afscheid nemen. De dag van het laatste afscheid wordt het genoemd door de Zorg Diensten Groep die dit initiatief hebben gestart. Een dag waarop er stil wordt gestaan bij degene die je ooit bent verloren en een dag waarop verhalen worden gedeeld.

Een hoop mensen zijn in hun leven weleens iemand verloren. In grote of kleine maten, een verlies blijft een verlies. Als kind of jonge twintiger is het een nachtmerrie om allebei je ouders te verliezen, maar deze nachtmerrie werd voor Sam werkelijkheid. “Op de een of andere manier leer je er toch mee leven ook al lijkt dit in eerste instantie niet werkelijk te kunnen. Het scheelt dat ik drie broers heb die precies hetzelfde hebben meegemaakt. Zo sta je er toch niet alleen in. Maar we hebben het alle drie wel heel anders meegemaakt en verwerkt, want we zitten ook in andere levensfases.”

Marion is elke dag bezig met afscheid, voor haar werk helpt zij mensen met afscheid nemen. Ook werkt zij onder andere in een hospice als stervensbegeleiding. “Als ik zo’n verhaal hoor over een jonge jongen die zo vroeg zijn ouders verliest schrik ik daar heel erg van. In mijn werkveld komen een hoop mensen naar mij voor hulp. Ik organiseer dan samen met hen een afscheidsritueel waarin zij voor de laatste keer iets kunnen afsluiten. De reacties die ik vervolgens krijg zijn heel positief en dankbaar. Op mijn beurt krijg ik daar dan ook een dankbaar gevoel voor terug en ik neem het als het ware niet weer mee naar huis.”