Aanstaande vrijdag 19-4 is de nationale dag tegen het pesten. Voorafgaand hieraan is het de week tegen pesten. 1 op de 8 werknemers wordt op het werk gepest. Els Slootweg was werkzaam als coördinator van verschillende en heeft vier jaar lang te maken gehad met dit soort gedrag.

Wat voor werksituatie was er?
Enige mede-collega en de directrice was heel denigrerend naar mij toe. Als ik post op de brievenbus voor haar moest doen smeet ze dat altijd bovenop mijn andere werk. Ook kreeg ik verschillende rekeningen op mijn bureau. Ze praatte niet zo zeer negatief over mij, maar verwachtte wel een inzet van zo’n 500% . Als ik dat niet gaf, wat ik echt wel probeerde want ik ben een perfectionist, dan kreeg ik meteen een functioneringsgesprek. Als ik aan het telefoneren was met ouders van peuters dan was de directrice altijd aan het meeluisteren. De feedback die ik kreeg was niet opbouwend.

Hoe voelde jij je daarbij?
In eerste instantie denk je van ‘ja oké dat gebeurt’. Ik heb mijn baan nodig. Maar eigenlijk heeft het , omdat ik er 4 jaar heb gewerkt, (2010 tot 2014) , wel mijn zelfvertrouwen naar beneden gehaald. Ik sliep heel slecht en kon ook heel naar dromen over mijn werksituatie.

Hoe ben je toen met de situatie omgegaan?
Uiteindelijk ben ik thuis mijn werk-telefoontjes maar gaan plegen voor mijn eigen rekening omdat ik niet fijn bij haar kon werken. Uiteindelijk is Els na 4 jaar ontslagen.

Hoe ging dat?
Ik ben uiteindelijk ontslagen, er is achter mijn rug om informatie over mij gevraagd. Zoals bij leidsters van peuterspeelzalen die ik aanstuurde en andere derden. Ik werd ontslagen met de hoofdreden ‘langdurige ziekte’. Ik moest gelijk alles inleveren en werd echt behandeld als een crimineel.

Wat zijn de gevolgen van dit gedrag voor jou psychisch geweest?
Pas vanaf een jaar later komen er rare dromen in je slaap. Er waren juist heel veel mensen positief over mijn functioneren. De werkvloer, dus de peuterspeelzalen, was prima. Ik kreeg daar positieve feedback en het onderling werken met de leidsters ging prima. De werksfeer die denigrerend en dreigend voor mij voelde, kwam door hoe de directrice met mij is omgegaan. Het heeft wel een deukje in mijn zelfvertrouwen gemaakt kan ik nu zeggen.

Hoe gingen andere collega’s ermee om?
Ik heb er verder nog nooit met iemand overgepraat. Ik werkte eigenlijk direct met haar. Andere collega’s had ik niet en daarnaast werd ik heel erg door haar gecontroleerd. ‘’Je moet nu terugkomen voor een telefoontje.’’ Werd er dan gezegd, terwijl ik nog in gesprek was met een leidster. Ik kreeg continu het gevoel alsof ik niet voldeed aan de eisen.

Hoe is de sfeer bij je huidige werk?
Momenteel zit ik in de WIA dus voorlopig heb ik geen last van situaties zoals toen. Ik moet eerlijk zeggen, ik heb een ervaring als deze nog nooit zo meegemaakt. Met vorige werknemers had ik onderling altijd goed contact. Ik snap nog steeds niet waarom dit contact met mij zo moest verlopen, was ik te perfectionistisch? Maar ik ben me er nu ook wel van bewust dat het zo niet moet.

Wat vind je het percentage van gepeste werknemers verrassend? (1 op de 8).
Ik vind het best hoog. Daar schrik ik ook erg van. Zelf heb ik er eerder nooit last van gehad. Alleen bij haar waren het dramatische jaren waar ik psychisch wel door ben aangetast. Maar vooral: mijn zelfverzekerdheid.

Wat had je achteraf anders gedaan? Als je er nu op terug kijkt?
Nu zou ik het echt niet meer pikken als er zo met mij wordt omgegaan. Ik ben harder geworden. Ik bek voortaan meteen terug. Door mijn perfectionisme wil ik alles heel goed doen en als ik op zo’n negatieve manier bekritiseerd wordt, levert dat alleen maar onzekerheid op. Zo’n werksfeer werkt niet voor mij.