aming wordt steeds populairder en dat merken ook theaters in Nederland. Steeds vaker zitten theaters en schouwburgen vol met kinderen die hun idolen uit de wereld van gaming live willen zien. Maar wat is nu de oorzaak van deze opvallende nieuwe trend? Wouter Gunning heeft als marketing director bij eMense dagelijks te maken met alle innovaties uit de wereld van E-sports en professional gaming, hij legt ons uit waar volgens hem de trend vandaan komt.

We zien steeds meer gamers in het theater staan (of eigenlijk zitten), hoe komt dit volgens jou?

“Gaming is altijd al populair en groot geweest, maar het neemt nu toch wel echt sterk toe. Jongeren kijken steeds meer naar games en de mediaconsumptie van deze jongeren verplaatst van TV naar media zoals YouTube en Twitch. Hierdoor zijn gamers en streamers erg populair onder jongeren. De reden dat zij vervolgens het theater in gaan is in mijn ogen echt de commerciële gedachte. Maar voor zowel gamers als hun fans is een mogelijkheid om in contact te komen met elkaar, doorgaans wordt er namelijk naar online streams gekeken. Hier is contact en interactie minimaal. Verder denk ik dat de reden  dat mensen naar het theater komen te vergelijken is met voetbal, je wilt de echte goede voetballers toch een keer live zien en meemaken in een stadion. Dat is voor gamers en hun fans hetzelfde. Zij zien dit niet in een stadion maar in een theater of een andere evenementenlocatie.”

Wat vind je zelf van deze toename?

“Ik vind het fantastisch dat gamers op deze manier weer meer publiciteit krijgen en ik ben enthousiast over het feit dat er weer een nieuw concept is.”

Voor het publiek is het eigenlijk niets meer dan kijken hoe iemand anders speelt, dit is overigens ook zo bij de populaire Youtube gamingvideo’s, waarom is dit zo populair? 

“Zo’n voorstelling is echt wel wat meer dan alleen maar kijken. Neem bijvoorbeeld die Youtuber Royalistiq met zijn theatertour. Hij nam voor en na voorstellingen tijd om zijn fans te ontmoeten, beantwoordde tijdens de show allerlei vragen vanuit het publiek, nam zo nu en dan een bezoeker mee op het podium om met of tegen hem te spelen etc. Het heeft dus echt wel meer facetten dan alleen kijken. Overigens is alleen kijken naar iemand die je goed vindt ook voor veel mensen al een reden om te komen en totaal niets nieuws. Daarbij komt ook nog dat games vermakelijke content zijn. Het is dus de combi van een leuke game en de skills van de gamer, net zoals bij veel sporten. Je vindt bijvoorbeeld zelf voetbal leuk, het is dan ook leuk om naar iemand te kijken die dat heel erg goed kan.”

De Youtuber Royalistiq stond onlangs in een uitverkochte zaal in Tivoli om kinderen te laten kijken naar hoe hij het spel Fortnite speelde. Het succesvolle van zowel Youtube als deze game is juist dat het zo toegankelijk is doordat het niets kost. Het gratis aspect valt door middel van een theatertour met tickets van twintig euro dus eigenlijk weg. Hoe zie jij dit?

“Goede vraag, het gratis aspect valt inderdaad weg. Maar ik denk dat je ook meer krijgt dan alleen kijken naar hoe hij speelt en dat is het ook wel waard. Daarbij komt ook nog dat die gamers natuurlijk ook gewoon brood op de plank moeten krijgen en dus niet alles voor niets kunnen doen. Ja, je kunt natuurlijk allerlei gratis ‘meet&greets’ gaan doen voor je fans maar op deze manier hebben zowel de gamers en de fans er baat bij.”

Valt gamen dan wel echt te vergelijken met sporten, kunnen we gamers ook echt als topsporters zien?

“Dit vind ik een heel erg moeilijke vraag om te beantwoorden. Er is namelijk ook veel discussie over professioneel gaming op zich. Namelijk het verschil tussen E-sports en casual gaming. De gamers zoals Royalistiq zijn geen e-sporters, maar wel erg goed in wat ze doen. Maar dit komt meer omdat de game die ze doen (Fortnite) toegankelijk is voor iedereen en relatief weinig skills vereist. E-sports wordt daarentegen vaak gedaan met games waar erg veel strategie en skills voor nodig is. (League of Legends en Counterstrike) Daarom denk ik ook altijd dat het zo zit: ‘E-sports is altijd gaming, maar gaming is niet altijd e-sports.’  Maar als we dus kijken naar e-sports vind ik ergens wel dat het topsport is. Je moet namelijk net zoals bij andere sporten talent hebben en onwijs veel trainen om er daadwerkelijk je beroep van te maken. Maar in het tegenargument dat je om een sporter te zijn een fysieke inspanning moet leveren kan ik mezelf ook wel vinden. Dat aspect is namelijk niet aanwezig bij e-sports.”

Welke ontwikkeling verwacht jij rondom deze trend? Zien we binnenkort veel meer gamers in het theater? 

“Dat zou me echt niets verbazen. Het is voor gamers een reden om extra te verdienen, voor de fans een gelegenheid in contact te komen met hun idool en voor theaters een manier om jongeren te binden. Althans, in dat laatstgenoemde geloven vooral de theaters zelf. Ik denk namelijk niet dat jongeren denken:  ‘Oh ik ga vaker naar dit theater want hier heb ik toen mijn favoriete Youtuber gezien’. Zij komen voor de naam en absoluut niet voor de locatie.”