Dries van Elten, beter bekend als Whiff, brengt binnenkort zijn eerste album uit. Zijn nummers die variëren van jazzy hiphop tot funk en rock, vallen bij een breed publiek in de smaak. Regelmatig treedt hij samen met zijn band op in het Eindhovense Wilhelminacafé. Maar vandaag neemt hij plaats bij ons in de SvJ-studio. Daarnaast nam hij de tijd voor een interview met redactrice Milou van Hirtum.

Waarom Whiff?
Whiff betekent een rookwalm. Deze walm duidt in mijn geval op de rook die mijn kamer hing wanneer er geblowd of gerookt werd. Zelf rook ik inmiddels niet meer, maar de walm biedt mij nog steeds enorme rust en inspiratie voor mijn teksten en muziek. Tegenwoordig gebruik ik wierrook omdat het dus toch wel erg chill werkte voor mij. Die ‘whiff’ was dus wat mij artistiek zo inspireerde, daarom ben ik mezelf ook zo gaan noemen. Daarnaast vind ik het ook gewoon erg dope klinken.

Hoe is je passie voor muziek ontstaan?
Als klein jongetje speelde ik vaak mee met de platencollectie van mijn ouders. Ik breidde deze uit en later nam ik de collectie zelfs over. Na veel te oefenen op de gitaar ben ik begonnen met het schrijven van mijn eigen nummers. In mijn eigen nummers zijn wat aspecten van die platencollectie terug te horen.

Hoe heb je die passie weten vast te houden?
Een hoop artiesten hebben mij geïnspireerd, waaronder de grote Frank Zappa. Aan de binnenkant van mijn linker bovenarm heb ik ook een tatoeage van hem staan. Toen ik hem leerde kennen kwam ik erachter dan een nummer helemaal niet uit één specifiek genre hoeft te bestaan. Hij heeft geen genre, hij is het genre zelf.

Wat onderscheidt jou van andere muzikanten?
Het is lastig om over mezelf te zeggen dat mijn muziek volledig ‘uniek’ is. Ik heb in mijn eerste en tevens ook laatste drie uitgebrachte nummers zo goed mogelijk een eigen stijl /in kan weg/  verwerkt. Ik heb absoluut geen schrik om verschillende genres met elkaar te combineren. Mijn nummers lopen dusver uiteen dat er aspecten van funk en rock in zitten, maar ook in zekere mate een jazzy hiphop vibe in terug te horen is.

Je speelde vandaag Little Girl bij ons. Een van de nummers van je eerste album. Waar gaat dit nummer over?
Little Girl beschrijft een romantische relatie vanuit het oogpunt van een beschermende, voorheen gekwetste liefde. De persoon over wie het gaat wil in zijn huidige relatie niet opnieuw gekwetst worden en haalt daarom alles uit de kast om dit niet te verpesten. Hierdoor wordt hij misschien wel iets te beschermend (‘overprotective’). Voor zijn geliefde is dit helemaal niet fijn, maar lyrisch wel interessant en spannend. Dit laatste vooral omdat de tekst geschreven is voor de potentiële minnaar van zijn geliefde, wat extra sensatie oplevert.
Little Girl speelt net als alle andere nummers een rol op het album dat een verhaallijn bevat.

Wat kunnen we de komende tijd van je verwachten?
Op 22 juni komt mijn debuutplaat uit! Samen met mijn band treed ik die avond op in het Wilhelminacafé in Eindhoven. Het album zal op vinyl gedistribueerd worden, maar komt zoals gebruikelijk ook gewoon uit op Spotify, iTunes en Youtube. Mijn eerste drie singles zijn al te beluisteren op Spotify.