Wereldwijd worden er per minuut zo’n 510.000 reacties, ook wel comments, gedeeld op social media. Voor velen is het enorm fijn om op deze manier in contact te blijven met de buitenwereld, maar helaas worden deze comments in veel gevallen niet enkel gebruikt voor positieve bewoordingen. Zo kreeg Emma Wortelboer na haar televisiemoment bij het Songfestival vorige week onder andere te horen dat zij een ‘aandachtshoer’ was. Valt dit nog binnen de vrijheid van meningsuiting op internet?

Emma wortelboer gaf in de media aan dat de beledigende reacties haar weinig deden. Toch kan de ontvanger, wanneer een reactie echt als belediging, bedreiging of discriminatie wordt ervaren, op grond van artikel 7 van de grondwet naar de rechter stappen. Er zijn dus mogelijkheden tot het aanvechten van negatieve reacties. Toch gebeurde dit voorheen maar zo’n 20 keer per jaar in Nederland. Terwijl het aantal negatieve berichten toch echt veel groter is.

De mensen die dit soort reacties plaatsen worden ookwel trolls of reaguurders genoemd. In de Van Dale betekent dit ‘iemand die op een weblog ongenuanceerd uiting geeft aan zijn mening’. Dat is natuurlijk makkelijk om te doen vanachter een computer volgens onderzoeker John Suler. Maar wanneer deze mensen in het echt tegenover hun mikpunt zouden staan, zouden zij niet dezelfde woorden in de mond nemen. Wanneer mensen in het echte leven zich zo zouden gedragen, is dat slecht voor hun reputatie. Na zo’n reactie op het internet, achter de hoge muur van anonimiteit die het biedt, kun je gewoon de volgende dag weer naar school of naar je werk, zonder dat je gek wordt aangekeken.

Toch ervaart 10% van de trolls dit gedrag als plezierig. Er wordt gedacht dat deze negatieve uitingen vooral voortkomen uit onzekerheden van de zender en het kan werken als opluchting om negativiteit online te uiten. We zouden ons na zo’n uiting beter voelen over onszelf, maar echt bewijs is hier nooit voor aangeleverd.

Wat de beweegredenen ook zijn, de mensen die de reacties ontvangen zijn nooit echt te spreken over de negatieve uitlatingen. Maar hoe zit dit met degenen die deze meningen lezen? In onderstaande video is te zien hoe redactrice Eva Breda de straat op gaat om de meningen te peilen. Vinden we dat dit zomaar moet kunnen vanwege de vrijheid van meningsuiting? Of gaan dit soort uitspraken echt te ver?

De conclusie is duidelijk. Iedereen vind dat dit te ver gaat. Toch komen online meningen niet altijd volledig uit de lucht vallen, zoals het geval was met Emma Wortelboer. Zo ontstond er een grote golf aan reacties en meningen op 15 mei, vlak nadat Alabama officieel de nieuwe abortuswetgeving aannam.

Deze wetgeving houdt in dat zelfs in de meest extreme gevallen zoals na verkrachting of incest, abortus niet mogelijk is. Enkel wanneer het kan zorgen voor levensbedreigende situaties. Waar velen over vielen was het feit dat deze wetgeving gemaakt was door 25 conservatieve mannen uit het senaat, terwijl het over vrouwen gaat.

De discussie laaide op. Waar de een schreef over hoe het zelfbeschikkingsrecht werd ontnomen, reageerde de ander “zoveel verkrachtingen zijn er niet, dan moeten die paar mensen maar hun best doen het kind alsnog op te voeden” of “genocide”. Een relevante discussie met eindeloos veel argumenten die nergens toe leiden. Hier en daar werd het ge-heen-en-weer onderbroken met een “houd dit voor je, dit heeft geen zin”.

Gelukkig zijn er tegenwoordig steeds meer bewegingen die deze negativiteit tegengaan, zonder het te ontlopen. Veel celebrities plaatsen video’s waarin zij de haters op de hak nemen door alle reacties door te spitten en hardop voor te lezen. Vervolgens bedanken zij voor het berichtje en reageren zij hier op grappende wijze op. Zo kreeg President Obama de tweet binnen “Is there any way we can fly Obama to some Gold Course halfway around the world and just leave him there?” waarop hij optimistisch zei “Well, that sounds like a great idea!”. Want uiteindelijk blijft de oude leus hetzelfde: je kunt haat het best met liefde bestrijden.