In het item over gitaren uit de jaren 70 kwam vooral naar voren dat de sound heel belangrijk is. Daarom gaan veel bands al voor de vintage gitaren. Wie nog verder gaat neemt op via de analoge manier, zoals Iguana Death Cult. De band uit Rotterdam nam hun debuutalbum ‘The First Stirrings of Hideous Insect Life’ op met een 8-track recorder. Volgens gitarist Tobias Opschoor ‘omdat je dan de sound beter te pakken krijgt.’ Het grappige is dan ook, dat als je luistert, je kan horen dat het via een tape is opgenomen. Het klinkt wat rammeliger. Niet zo zeer minder professioneel, maar wat rauwer. Juist dat rauwe maakt het in dit geval tot een goed album. Het hoort bij de band en zijn muziek en het versterkt mekaar.

Ook muziek pionier Jack White neemt zijn muziek analoog op. De voormalig frontman van the White Stripes zei in een interview dat hij analoog ‘beter vindt klinken’ dan de technologie van tegenwoordig. Het gaat hem er vooral om dat het verschil tussen de computer en de taperecorder zo groot is, dat als iemand bij het proces zou zitten, diegene nooit meer via de computer zou opnemen. Daarnaast is het volgens hem ‘echter dan de enen en nullen op de computer’. Dit besprak hij in een interview met Marc Maron.

Hoe dan ook, de muziek mag er absoluut wezen en ik weet niet of het is omdat ik er net research naar deed of dat het verschil echt te horen is. Nu ik de tape luister, merk ik dat er wat meer diepte in zit. Dat het wat echter aanvoelt en wat rauwer is. Meer gevoel klinkt er als het ware door de oude manier van opnemen. Oude instrumenten en oude manieren van opnemen om, als het ware, de tijden van weleer in stand te houden. Heel cool.