Nederlandse studenten klagen steen en been over een veel te hoge druk die ze wordt opgelegd tijdens de studie. Uit een onderzoek van de Landelijke Studentenvakbond kwam dat bijna de helft van de studenten psychische klachten heeft, die o.a. door deze studiedruk zijn ontstaan. Het lijkt dus terecht, maar hoe staan internationale studenten hier tegenover? Hebben zij hier ook last van, of vinden ze de Nederlandse studenten maar watjes?

“Jullie zijn wel een stel crybabies.”, lacht Rafaela Barham Mellet (19). De studente uit Peru, die aan de HU wordt opgeleid tot Docent Engels, kan zich niet helemaal vinden in het geklaag van de Nederlandse student. “Als je hier een vak twee keer niet haalt, mag je het vaak het volgende jaar overdoen. In Peru zijn ze minder coulant; wanneer ik daar een vak twee keer onvoldoende afsluit, moet ik per direct van school af. Het is hier dus veel beter.”

Volgens Rafaela kijken internationale studenten sowieso anders tegen studeren aan. “Er is gewoon veel meer intrinsieke motivatie van onze kant. We komen natuurlijk vaak van ver en ook betalen we daarnaast veel meer collegegeld dan Nederlanders. Hierdoor hangt er dus veel meer af van onze resultaten, aangezien we anders een half jaar voor niks in het buitenland zijn geweest, en we dus eigenlijk bergen met geld verspillen.

Omdat internationals dus zo veel moeite, tijd en geld moeten steken in hun studie in Nederland, doen ze daarom vaak gewoon beter hun best, vindt Rafaela. “Volgens mijn docenten  werken internationals harder en halen ze betere resultaten dan de meeste Nederlandse studenten. Die weten gewoon niet dat hun onderwijs zo relaxed is, wat ik logisch vind; ze zijn gewoon niet anders gewend.”

Misschien valt het dus allemaal wel mee. Misschien vallen de Nederlandse studenten te veel terug op de stereotypische Hollandse gewoonte om over alles te zeuren. De cijfers van de Landelijke studentenvakbond liegen er echter niet om: 49% procent van alle Nederlandse studenten geeft aan psychische problemen te hebben die door overmatige studiedruk worden veroorzaakt.

Daar tegenover staat Maximilian Schmeiser (23), tevens student aan de HU. De werkdruk bij zijn opleiding, Social Work, wordt hem soms iets te veel. “In Berlijn, waar ik vandaan kom, heb ik maar twee keer per jaar mijn toetsen, maar in Nederland is dit vier keer per jaar. De druk is dus wel nogal opgevoerd sinds ik hier ben. Ik heb ook veel meer wekelijkse opdrachten, bijvoorbeeld essays of interviews.”

Dat vindt hij nogal schools. Mijn school in Berlijn is heel vrij, liberaal en maatschappelijk betrokken. Het gaat daar veel over een eigen mening vormen over feminisme, racisme en discriminatie, en minder over harde feiten uit je hoofd leren. Hier in Nederland lijkt studeren meer op middelbare school”, merkt Maximilian op. “Gewoon leren en weergeven wat de docent van je wil horen. Tenminste, zo ervaar ik dat bij mijn opleiding. Eigenlijk best wel jammer, want je zou zoveel meer uit een opleiding kunnen halen.”

In tegenstelling tot Rafaela vindt Maximilian wel degelijk dat Nederlandse studenten recht van spreken hebben. “Ik zie het ook bij mijzelf. Naast school wil je als student er nog van alles er bij doen, bijvoorbeeld een vereniging, een sport, een baantje of gewoon rustig met vrienden afspreken. Maar zelfs dat laatste is soms gewoon te veel, omdat mijn leven anders te druk wordt.”, verzucht hij. “Dat zijn toch gewoon dingen die je wil en moet kunnen doen?”