Author Archives: Michelle Engel

Hi prinses

Category : zonder categorie

Iedereen heeft wel eens een relatie dip. Elke relatie heeft drie dipjes, zie ik op zo’n mens en gezondheid forum. Ik probeer elke website om mezelf er van te overtuigen dat ik gelijk heb. 

“Read More”

Write for rights trein

Category : zonder categorie

Utrecht- “De Amnesty International Write for Rights trein vertrekt om 16:37 van spoor 8. Schrijf een brief tegen onrecht en verbeter de wereld.” werd er omgeroepen op Utrecht Centraal. 

Op maandag 10 december reed Amnesty’s speciale Write for Rights-trein door Nederland. Het evenement is bedoeld om brieven te schrijven voor regeringen over de hele wereld, met als doel het onrecht te bestrijden.

163516 brieven werden er geschreven tijdens de Write for Rights actie van Amnesty International. “De meeste brieven zijn inmiddels opgestuurd, maar er komen hier op kantoor nog steeds brieven binnen die we doorsturen,” aldus Moniek van Zijl, campagnevoerder voor Amnesty International.

De brieven werden geschreven voor:

Nonhle Mbuthuma (Zuid-Afrika): De Zuid-Afrikaanse Nonhle Mbuthuma wordt bedreigd omdat ze zich al jaren verzet tegen mijnbouw die de leefomgeving van honderden families bedreigt.

Atena Daemi (Iran): De 30-jarige Atena Daemi verzet zich tegen de doodstraf, zoals steeds meer mensen in Iran. Ze zit nu een gevangenisstraf van 7 jaar uit vanwege haar kritiek.

Vitalina Koval (Oekraïne): Vitalina is het boegbeeld van de LHBTI-gemeenschap in Oekraïne. Daarnaast komt ze op voor vrouwen. Tijdens haar protesten werd Vitalina aangevallen en bedreigd.

Geraldine Chacón (Venezuela): Geraldine Chacón is nog maar 24, maar al 10 jaar activist. Ze werd in februari van dit jaar opgepakt omdat ze werkt voor een stichting die jongeren in arme wijken helpt. Ze is nu voorwaardelijk vrij, maar ze kan elk moment weer worden opgepakt en is gestopt met haar activiteiten.

Gulzar Duishenova (Kirgizië): Gulzar Duishenova uit Kirgizië zet zich ervoor in dat vrouwen met een handicap gelijkwaardige toegang krijgen tot gezondheidszorg, werk en voorzieningen die ze nodig hebben.

Pavitri Manjhi (India): Al jarenlang wordt Pavitri uit India bedreigd omdat ze het opneemt tegen twee bedrijven. Deze bedrijven kopen onder valse voorwendselen en met dwang grond op om er energiecentrales te bouwen.

Nawal Benaissa (Marokko): Nawal Benaissa is een van de bekendste gezichten van de Hirak-protestbeweging, die strijdt voor betere leefomstandigheden in het Rifgebied in Marokko. Ze wordt voortdurend door de politie lastiggevallen. Ze kreeg zelfs 10 maanden voorwaardelijke gevangenisstraf opgelegd voor het ‘aanzetten tot een misdrijf’.

Marielle Franco (Brazilië): De 38-jarige politica Marielle Franco uit Brazilië zette zich onvermoeibaar in vóór mensenrechten en tégen politiegeweld. In maart 2018 werd ze vermoord.

Awad (Verenigde Staten): Awad uit Sudan werd opgepakt omdat ze opkomt voor vrouwenrechten in haar land. In 2012 vluchtte ze naar Egypte waar ze haar activisme voortzet. Egypte dreigt haar nu terug te sturen naar Sudan waar haar leven in gevaar is.

In de Write for Rights trein kon je niet alleen brieven schrijven, er waren ook gastsprekers, muzikanten en lezingen te vinden in de ouderwetse trein. Bekijk hier de ervaring die ik heb opgedaan in de bijzondere Rheingold Write for Rights trein:

En dit alles was niet voor niets. Want inmiddels kan Amnesty International over twee zaken succes melden, vertelt Moniek van Zijl.

Er is goed nieuws voor mensen met een handicap in Kirgizië. In de brieven riepen de schrijvers samen met Amnesty International de parlementsvoorzitter van Kirgizië op om een einde te maken aan discriminatie van mensen met een handicap. Nu heeft het parlement van Kirgizië de eerste stap gezet richting medewerking in de VN-conventie inzake rechten van personen met een handicap.

Ook werd Imelda Cortez vrijgesproken in El Salvador, nadat ze werd beschuldigd voor moord omdat ze onverwachts op een openbaar toilet beviel van een dochter.


Deal of geen deal, Brexit voor MKB’ers

Category : Burger , Maatschappij , Politiek

Mijn twee neven Glenn en Maarten hebben een bedrijf in Spanje, zij verkopen linnen uit Engeland, The Yorkshire Linen co. Dit betekend dat er voor hen een aantal dingen zullen veranderen als de Brexit wordt doorgevoerd.

“Read More”

“112 maar dan voor zelfmoord”

Category : Maatschappij

Elias van Mourik werkt als praktijk stagiair vanuit de opleiding social work bij de crisisdienst van 113. 113 is de zelfmoordpreventielijn in Nederland. Er werken bij 113 voornamelijk stagiairs en vrijwilligers, die met mensen bellen of chatten die op het punt staan om zelfmoord te plegen.

“Read More”

De andere kant van zelfmoord, het trauma

Category : Maatschappij

AMSTERDAM – “Ik weet het als de dag van vandaag. We waren daarvoor uit, een vriend was jarig. We waren in de Pijp, niks aan de hand. We zijn toen naar huis gefietst, met mijn vriend samen. En we hadden een fiets gekocht, voor een vriendin. Achteraf bleek dat hij iemand een fiets had beloofd, die hij nog moest teruggeven. Hij probeerde zijn leven af te sluiten door zijn laatste taken af te maken. We zijn naar huis gefietst, rond drie á vier uur ‘s nachts. Eenmaal thuis is hij naar boven gegaan om te slapen. Allemaal heel normaal.

“Read More”

Dossier medische misstanden

In deze crossmediale productie leest u de problematiek en oplossingen betreft het ontbreken van wetgeving rondom medische hulpmiddelen.

“Read More”

Zo zwart als roet, voor vruchtbaarheid

ZAANDIJK- De pietenpolemiek is ontroostbaar sinds 2013. Zwarte piet is racistisch, zwarte piet is cultuur, zwarte piet is zwart. Wat de echte reden is dat zwarte piet zwart is? Roet. Niet door de schoorsteen, maar voor de vruchtbaarheid.

Arnold-Jan Scheer, journalist, theater- en televisiemaker, reist al 33 jaar door heel Europa en daar buiten om te achterhalen wat het sinterklaasfeest nu echt inhoud, we vieren het namelijk niet alleen in Nederland maar op veel meer plaatsen. Arnold-Jan heeft een hele andere kijk op de pietenpolemiek, volgens hem is er geen logica in de discussie die nu gevoerd wordt.

“Iedereen roept maar wat: de Verenigde Naties moet onze veiligheid waarborgen en niet ons tegen elkaar opzetten door verkeerde informatie te geven. Verene Shepherd heeft een aantal uitspraken gedaan die niet professor waardig zijn. Er zijn wel meer instituten die voor mij zijn gaan wankelen, zoals het Meertens Instituut, de NPO, bepaalde kranten zoals de Volkskrant en het NRC en bepaalde mensen die ik hoog had zitten, Femke Halsema, van der Laan, allemaal mensen die zich er gewoon totaal niet in verdiept hebben en zich op dingen baseren die ze aangepraat zijn. In alle instituten zitten mensen die blijkbaar niet voldoende gecontroleerd worden. Mensen kunnen gewoon van alles zeggen omdat ze binnen een instituut een status hebben, zoals de katholieke kerk, het wordt gedekt omdat het instituut anders schade lijdt. Dat Verene Shepherd zwarte piet racistisch vind, zit mogelijk meer achter, zij heeft ook belangen in slavernij genoegdoening gelden. Iedereen roept maar wat, en dat is begonnen bij Pauw en Witteman.”

Wij kijken hier in Nederland alleen maar naar het Nederlandse feest, veel mensen denken ook dat alleen Nederlanders Sinterklaas vieren. Dat is niet zo. Het wordt op diverse uithoeken in Europa gevierd, alleen zwarte piet ziet er anders uit, nog steeds de oude dierlijke duivel, met roet op het gezicht.

Sinterklaas is een syncretisch feest, het zijn meerdere verhalen en mythes die gemengd zijn. Het is een feest dat eigenlijk uit de prehistorie stamt en de vruchtbaarheid moest stimuleren. Het grootste geschenk van Sinterklaas is dat de vruchtbaarheid terug zou komen, daar draaide alle rituelen om. De wintermaanden waren een angstige periode. Het feest is later door de kerk verplaatst naar de sterfdag van Sint Nicolaas van Myra en gemengd met zijn verhaal, die als beschermheilige van kinderen werd gezien. Het feest bevorderd de gehoorzaamheid van kinderen, omdat zwarte piet lief is voor de lieve kinderen en de stoute kinderen bestraft en intimideert.

De prehistorische ‘zwarte piet’, zoals we hem in vele sint feesten in Europa zien is een dierlijk en duister gestalte die met roet is ingesmeerd. “Het roet brengt geluk voor het komend jaar en zorgt voor vruchtbaarheid van het land. Wie niet met roet ingesmeerd is heeft geen goed jaar,” vertelt een Grieks-Macedonische vrouw in Arnold-Jan zijn boek Zwarte Sinterklazen. “Zo gaf Sinterklaas vroeger noten, zaden en kiemen cadeau, in plaats van de luxe cadeaus van nu,” vertelt Arnold-Jan.

“Er golden vroeger heel andere normen en waarden dan nu. Mensen waren veel directer, alle rafelrandjes zijn er afgehaald, dat zie je ook bij sprookjes, vroeger werden er hielen afgehakt om in de schoentjes van Assepoester te passen. De oorspronkelijke sprookjes kwamen uit Germaanse tijden, en toen waren de mensen niet zo kinderachtig.”

De Nederlandse zwarte piet, zoals voor er aanpassingen zijn gedaan als gevolg van de discussie, ziet er natuurlijk heel anders uit. “Daarin is de rol van de kerk alles bepalend geweest in de middeleeuwen. Voordat de Romeinen christenen werden, waren ze heidenen en barbaren. Rome werd een wereldmacht en probeerde de oude versies van de feesten te bestrijden, alles wat primitief was en dierlijk, was heidendom.” Daarna werd de dierlijke piet verruild met een Moor als zwarte piet.

“Wat ik denk en ook aantoonbaar is, is dat de zwarte piet als Moor, met de kooplieden vanuit Italië is meegenomen naar Nederland en zo bij Jan Schenkman terecht zijn gekomen.” Jan schenkman heeft vervolgens een prentboek gemaakt waarin zwarte piet gevormd is zoals wij hem nu kennen. “Hij heeft begrepen dat we van die rouwe en enge figuren, vriendelijkere figuren moesten maken en daarom heeft hij ook die Moren gebruikt.”

De Moren zouden de nieuwe zwarte piet worden. Die werden een vriendelijkere versie van de oude figuren, de enge dierlijke en zwartgemaakte figuren die de kinderen de stuipen op het lijf joegen. “Die moren waren namelijk zeer bevreesd, dat waren slavenhandelaren en dus geen slaven, het was ondenkbaar dat slaven gouden oorringen droegen. De Moren namen kinderen mee in een zak om te verkopen als slaven, vandaar ook onderdelen in het verhaal zoals in de zak mee naar Spanje.”

Hij is zwart, heeft kroeshaar, rode lippen, gouden oorringen en pagepakjes, dit wordt als racistisch gezien. Maar Wim Pijbes, directeur van het Rijksmuseum, reageerde in een radio-interview met de NOS op de uitspraak van Shepherd, met de waarschuwing niet alle aspecten van zwarte piet over een kam te scheren en eens naar de feiten te kijken. Volgens Pijbes zijn dit namelijk de uiterlijke kenmerken van iemand met status, bij welgestelde edelen, gebaseerd op een schilderij uit zijn museum dat dateert uit 1520, ver voor de WIC-slavenhandel.

“Zwarte piet is niet racistisch, dat is een onterecht gevoel dat op geen enkele waarheid gebaseerd is. Het is een rode lap voor een stier, zodra je een blackface doet slaat iedereen op tilt. Men gaat alleen maar op uiterlijk af zoals Nazarenes is Spanje, die de witte hoge puntmutsen dragen, als Koekoeksklan worden gezien, maar dat ook niet zijn. Er wordt ook een vorm van demagogie bedreven, in elke krant wordt er van uit gegaan dat zwarte piet racistisch is, Femke Halsema zegt dat Sinterklaas bevrijd moet worden van de kwetsende figuren van zwarte piet, daarmee gaat ze er van uit dat het een kwetsende figuur is. Het is geen kwetsend figuur maar een figuur die ten onrechte als kwetsend wordt gezien.”

“Dus waarom zou je iets veranderen als het ten onrechte veranderd moet worden, onder druk nog wel, onder terreurdruk. Zwarte piet is een trickster. De trickster is een figuur die de omgekeerde wereld vertegenwoordigt, de andere wereld. De zwarte piet is een vermomming, die nodig was in de prehistorie. Je bent pas racist als je racistische intenties hebt. En dat hebben de voorstanders van zwarte piet niet. Gekwetst worden en gekwetst zijn, zijn twee verschillende dingen. Dat tegenstanders van zwarte piet zich gekwetst voelen, is op onwaarheden gebaseerd,” aldus Arnold-Jan.


Niet zo vrijwillig vrijwilligerswerk

De helft van de jongeren tussen de 15 en 25 jaar doet vrijwilligerswerk blijkt uit nieuwe cijfers van het CBS van het onderzoek Sociale samenhang en welzijn. Nederland is daarmee de koploper van Europa in het aantal jongeren dat vrijwilligerswerk doet.

Het onderzoek sociale samenhang en welzijn is afgenomen in de periode van 2012 tot en met 2017 onder meer dan 45 duizend personen in die doelgroep. Er werd de vraag gesteld in hoeverre jongeren participeren in de maatschappij. Het CBS stelt zijn cijfers onder meer vast aan de hand van participatie op twee verschillende niveaus: sociale contacten en maatschappelijke activiteiten.

Verplicht vrijwilligerswerk
We gaan meer en meer op vrijwilligerswerk leunen. Als je er als samenleving zeker van wilt zijn dat je tot in de lengte van dagen voldoende vrijwilligers hebt, kun je ook een meer radicale stap zetten: vrijwilligerswerk verplichten. En dit is in zekere zin ook gebeurd in Nederland, met name op scholen en sportverenigingen.

Het hoge percentage vrijwilligers in de leeftijdscategorie 15 tot 25 jaar is niet gek vanwege de burgerschapswet. Scholen voor primair, voortgezet en speciaal onderwijs hadden tot 2014 een wettelijke opdracht om in hun onderwijsaanbod aandacht te hebben voor burgerschap, oftewel vrijwilligerswerk.

In 2011 stond al in het plan van minister van onderwijs Marja van Bijsterveldt dat scholieren op alle niveaus 30 uur stage moeten lopen om jongeren te laten kennismaken met vrijwilligerswerk en om hen een onbetaalde bijdrage aan de samenleving te laten leveren. Sinds dit jaar blijft het aantal vrijwilligers onder jongeren ook vrijwel gelijk.

Scholieren moesten vanaf september dat jaar minimaal dertig uur maatschappelijke stage lopen om kennis te maken met vrijwilligerswerk.

“Zo radicaal is het idee van een verplichting niet “, zegt Lucas Meijs hoogleraar volunteering, civil society and businesses. “Op tal van plekken gebeurt dat namelijk al. Sportclubs zijn het duidelijkste voorbeeld; die stellen steeds vaker de voorwaarde dat alle leden een paar uur per maand moeten meehelpen. Doe je dat niet, dan betaal je meer contributie. Sportvrijwilligerswerk maakt pakweg 40% van het totaal uit, dus dat zet qua uren flink zoden aan de dijk.”

Halverwege het onderzoek, op juni 2014 is de verplichte maatschappelijke stage door de eerste kamer afgeschaft. Het is in plaats van een verplichting nu een facultatief programmaonderdeel geworden. Eeuwig zonde, volgens Anne van Goethem, die onderzoek heeft gedaan naar de effecten van de maatschappelijke stage, waarmee ze op 14 februari promoveerde aan de Universiteit Utrecht. Veel scholen hebben de verplichte maatschappelijke stage nog wel wordt doorgevoerd.

Uit een steekproef van het onderzoek onder Nederlandse scholen blijkt dat jongeren meer tijd gaan besteden aan vrijwilligerswerk als ze een maatschappelijke stage hebben gelopen.

De verplichte maatschappelijke stage klinkt als het verplicht inleveren van vrijheid om vrijwilligerswerk te doen, maar dat zit een veel diepere gedachten achter, namelijk het helpen van elkaar. ‘Door samen met anderen je handen uit de mouwen te steken en verantwoordelijkheid te dragen, wordt je blikveld verruimd’, aldus Van Bijsterveldt. “Ik vond de maatschappelijke stage fantastisch. Juist omdat het verplicht was. Als we vinden dat onze kinderen hun horizon moeten verbreden en ze in hun latere leven betrokken burgers moeten zijn, zullen we ze daarin moeten opvoeden. Want dat is lang niet bij iedereen in onze samenleving vanzelfsprekend. Werkgevers vinden maatschappelijke betrokkenheid en inzet steeds belangrijker, dus het is ook in je eigen voordeel.

Inmiddels is de maatschappelijke stage niet meer verplicht, maar sommige scholen houden die er wel in. “Wat mij opvalt is dat dit in mijn stad, Rotterdam, vooral de ‘elitescholen’ zijn. Dat is erg jammer, want ik denk dat het voor iedereen goed is,” aldus Lucas Meijs in Kroon Magazine.

De maatschappelijke stage heeft positieve effecten op persoonlijk, sociaal en maatschappelijk vlak. Deze effecten zijn sterker naarmate jongeren meer reflecteren op hun stage.

Van Goethem vond een positief effect op bijvoorbeeld het zelfvertrouwen van jongeren, hun sociale vaardigheden en de bereidheid om na een stage vrijwilligerswerk te doen. Belangrijke voorwaarde voor deze effecten is dat zij goed nadenken over de betekenis van hun stage-ervaring voor henzelf en de maatschappij.

Het is dus een win-win-situatie. Terwijl organisaties vrijwilligers binnenhalen, kunnen deze vrijwilligers aan hun toekomst werken. De vrijwilligers leren een heleboel over de sociale maatschappij en hebben een grotere kans op een baan en worden daar mentaal ook nog eens sterker van.