Het schoonheidsideaal per werelddeel

OVERZICHT| Dikke lippen, een grote kont, strakke buik en mooie borsten. Wat wil een jonge meid nog meer? De Kim Kardashian generatie heeft een heel ander schoonheidsideaal dan onze ouders. Daarnaast heeft ook nog iedere cultuur een ander idee van wat ‘mooi’ is. Daarom hier in dit overzicht, het schoonheidsideaal per werelddeel.


Een spuitje hier, een sneetje daar

INTERVIEW| Het schoonheidsideaal, iets wat we onszelf hebben opgelegd en waar we heel hard naar streven met zijn allen. En wat doe je als je een hele grote heksenneus hebt? Dan wandel je toch gewoon even naar de plastisch chirurg? 

EVEN VOORSTELLENFoto: Maarten Hoogbergen

Maarten Hoogbergen is plastisch chirurg en werkt in het Catharina Ziekenhuis in Eindhoven. Zijn aandachtsgebied is reconstructieve chirurgie.

Populairste behandeling

Cosmetische ingrepen zijn helemaal hot and happening tegenwoordig. Dit zegt ook de Nederlandse Vereniging voor Plastische Chirurgie. Er zijn binnen de cosmetische ingrepen natuurlijk een paar behandelingen die heel erg populair zijn. Volgens Hoogbergen zijn dat de borstvergroting en de buikwandcorrectie. “Dit komt omdat deze twee het meest gangbaar zijn.” Maar, daarnaast is er ook nog een trend gaande. En dat is je vagina verbouwen. De reden dat wij vrouwen dit doen is omdat de media ons dit schoonheidsideaal heeft opgedrongen vertelt Hoogbergen. “Nu wil iedere vrouw zich hieraan spiegelen. Terwijl het eerder abnormaal is om een perfecte vagina te hebben, dan normaal. Dat geldt niet alleen voor je vagina.”

“Ik ben eindelijk 18. Doe mij maar grotere borsten”

Stijging vooral bij jongeren

Er is dus een stijging in de vraag naar cosmetische aanpassingen. Vooral onder jongeren is het heel erg populair zegt Hoogbergen. “Tot iemand achttien is, zijn cosmetische ingrepen verboden. Toch is er een stijging te zien bij vooral jonge meiden die iets willen laten doen aan hun uiterlijk. Ik hoor vaak van jonge meiden: ‘Ik ben eindelijk achttien. Doe mij maar grotere borsten.'”

“Ik maak weleens dingen die ik helemaal niet mooi vind”

Patiënten weigeren

Hoogbergen opereert alleen wanneer hij volledig achter de ingreep staat. Hij stelt zichzelf eerst altijd een aantal vragen. Is het ethisch verantwoord? Is het technisch uitvoerbaar? Is de wens van de patiënt reëel? “Als ik al deze vragen met ja kan beantwoorden, dan voer ik de operatie uit. Zodra er ook maar één nee tussen zit, weiger ik de operatie te doen.” Hoogbergen probeert zich altijd te verplaatsen in de wens van de patiënt. Wat soms ook betekent dat hij een operatie uitvoert waarvan hij vindt dat het diegene niet mooier heeft gemaakt. “Ik heb weleens dingen gemaakt waar ik niet blij van werd en dacht dit vind ik helemaal niet mooi. Maar het gaat niet om mij. Als de patiënt er maar blij mee is.”

“Social media bepaalt wat het ideaal is”

JLO billen in Latijns-Amerika

In de productie hierboven is te zien dat per cultuur naar een bepaald ideaal wordt gestreefd. Hoogbergen denkt dat er meer achter zit. “In Latijns-Amerika willen de vrouwen graag perfecte JLO-billen. Daarom is daar de bilvergroting het meest populair.” Iedere cultuur denkt anders over wat mooi is. Hoogbergen denkt dat met name social media bepaalt wat het ideaal is. “Cultuur en Social Media zorgen er samen voor dat mensen bij mij aan kloppen.”


Lip-fillers bij jonge meiden

VIDEO| Charo van Ruler (23) besluit op haar negentiende dat ze haar lippen op wil laten spuiten. Nu, vier jaar later en zonder dat haar moeder het weet, is ze al vijf behandelingen verder. “Ik wil er niet in doorslaan, nu is het nog enigszins natuurlijk.”


Een weekje zonder Insta

COLUMN| Je leest het goed. Een week zonder een van de populairste apps. Deze challenge ben ik met mezelf aangegaan toen ik voor de zoveelste keer wakker werd met de gedachte: ‘Ik ben dik en lelijk’.

Foto: Juliette Essink

Het is maandagochtend en mijn wekker gaat. 8:55 zie ik op het schermpje van mijn telefoon staan. Maar de cijfers echt lezen doe ik niet. Mijn ogen dwalen meteen af naar alle berichten die ik heb gekregen in de afgelopen 7 uur en 33 minuten. Ik heb twee dagen geleden een foto gepost op Instagram. Die foto heeft, zie ik nu, vijftien likes minder dan de foto die ik vorige week heb gepost. Dat komt volgens mij omdat ik op die laatste foto wat dikker lijk. Terwijl deze gedachte door mijn hoofd spookt, gaat mijn vinger naar de Instagram app. Binnen twee seconden heb ik hem verwijderd. Weg.

Ik neem me voor om het een week vol te houden. Maar drie uur later heb ik het er al heel zwaar mee. Mijn huisgenoot vertelt dat ze afgelopen weekend met een hele knappe jongen gezoend heeft. Omdat haar herinnering haar af en toe in de steek laat wanneer ze een biertje te veel op heeft, vertrouw ik de woorden ‘knappe jongen’ niet helemaal. Ik wil wel even zelf aanschouwen hoe deze jongen eruitziet. Op zijn Facebook staat een foto van zijn kat. Daar heb ik dus niet veel aan. Uit automatisme probeer ik het via Instagram. Na vijf minuten zoeken naar de app en hem niet te kunnen vinden, vraag ik me af of ik het wel vol ga houden die zeven dagen. 

Normaal lig ik, iedere avond voor ik ga slapen, in bed eerst nog minstens 45 minuten door mijn instagramfeed heen te scrollen. Maandagavond 23:17 lees ik een boek. Het Diner van Herman Koch was volgens mijn vader een aanrader. Ik ben nu bij pagina tien en een beetje. Nog niet super interessant, maar ik val er wel snel van in slaap. De volgende ochtend hou ik opeens tijd over. Normaal moet ik altijd ontzettend erg haasten. Omdat ik te lang bezig ben met Instagramposts bekijken tot ik ‘Je bent helemaal bij!’ voorbij zie komen.

Nu heb ik zelfs tijd om uitgebreid te ontbijten, in plaats van op de de fiets nog een boterham naar binnen proppen. Ook mijn humeur wordt er beter op. Als woensdag om 7:30 mijn wekker gaat ben ik zelfs vrolijk. Normaal ben ik de hele dag chagrijnig als ik voor 8:00 moet opstaan.

Ook mijn zelfvertrouwen gaat erop vooruit. Donderdagavond sta ik voor de spiegel. Ik heb nog 36 minuten om te bepalen wat ik aan zal doen, want vanavond ga ik uit. Ik kijk in mijn kledingkast en pak een donkerblauwe spijkerbroek en een rood-wit gestreept shirtje. Niet super fantastisch mooi, maar het kan ermee door. Na een paar biertjes valt het toch niemand meer op wat ik aan heb.

Zo besef ik me dat Instagram toch best een grote impact heeft op mijn leven. Ik vergelijk mezelf altijd met meiden die ik voorbij zie komen op foto’s. Deze druk voel ik natuurlijk nog steeds wel een beetje. Maar wel veel minder sinds ik Instagram verwijderd heb. Ik heb mijn week echt veel rustiger geleefd. Misschien dat ik er nog een extra week aan vastplak.